Βασίλης Κουστούδας, Σαν πιθανή πληγή

Add your thoughts here… (optional)

To Koskino

Μες σε μια θάλασσα αριθμημένων ηδονών,
χωρίς καμιά ζωή κι ακόμα
χωρίς κανένα θάνατο αφέθηκα ….

Σαν πιθανή πληγή των ακεραίων
εγώ ένας αριθμός φανταστικός
στο εφικτό προστέθηκα….

Σε ποιά τελεία τώρα κατοικώ;

Στου σύμπαντος σε ποιά γωνιά
είμαι ταριχευμένος;

Σμήνη πουλιά και απέραντοι ουρανοί
κι ότι μπορεί να γεννηθεί απόψε σαν πεθάνει,

δεν θα΄χει απάντηση καμιά ΄

και μες τη ματαιότητα θα με αφήσει πάλι!

*Από την συλλογή « τα απομεινάρια του φωτός ».

View original post

Juste à l’instant…

Poète, rédactrice, correctrice, écrivain, photographe

 

 

1910

 

J’ai parfois comme un voile de mélancolie

Un peu de spleen, un peu de mal, un lever gris

Délivrant d’intérieurs nuages et leur pluie

J’ai parfois le cœur en rage, encagé d’ennui

 

Et ces fleurs de misère aux pistils amers

Semant leurs graines de poussière dans mes déserts

Leur tubéreux, si lourd  et terrifiant parfum

M’enlacent de tristesses sans autres lendemains

 

J’effeuille leurs lents pétales juste du bout de ma main

Et quand le ciel finit par rentrer dans ma maison

Laissant la  brume douce sortir de ma prison

J’attends que la lumière revienne, et le matin …

View original post